Parę miesięcy temu In Chains był wg Ciebie dobrym utworem, a teraz nagle koszmarek?

Był dobry w zestawieniu z jeszcze gorszym chłamem na tym albumie, ale sam w sobie jest średni poza tym słuchając 3 utworów na cały album może się znudzić i zbrzydnieć. Natomiast zestawianie go z HLove to już gruba przesada. To się ma jak 'maluch' do Mercedesa....

Z tym, że wg Ciebie.
Dla mnie tym "maluchem" jest niestety nudny HL.

Oczywiście, że są i ja nawet takich ludzi znam
Ale szacun dla nich.

Jari, to kawałki z tego samego, klimatycznego kojca. Nie napisałem, że są równego poziomu (chociaz ja je stawiam na równi). Jest bardzo dużo podobieństw między jednym a drugim, sposób śpiewania Gahana, melodia, to jak ten utwór jest prowadzony. Który lepszy, to już kwestia gustu.

A Higher Love wzniosły? Majestatycznie zaaranżowany znaczy zapchany intrumentami ponad miarę? Wzniosły bo... no właśnie... wzniosły?
Dla mnie to po prostu dobra piosenka, podobnie jak In Chains.

Ma prawo, ale świat chyba jednak bardziej ceni Higher Love... Wiem jak smakuje kiedy słucha się tego live, jak uderzały pioruny, scena była roświetlona na fioletowo a na kurtynie majaczyły sylwetki muzyków DM. Podejrzewam, że w Łodzi dane mi będzie usłyszeć to drugie, będę miał pełne porównanie, ale nie sądzę aby miał to samo uczucie mrowienia na skórze...

Ale piszemy tu chyba o utworze samym w sobie a nie o wykonaniu live i towarzyszącym mu bonusom, efektom wizualnym i koncertowym emocjom?
Do tego świat ceni też Sounds Of The Universe, płyta całkiem nieźle się sprzedaje. Wątpię żeby wpłynęło to na Twoje zdanie o niej.
A In Chains na żywo raczej z kapci nie wyrwie. Projekcja jest brzydka, wokal Gahana raczej nie w formie...

A pisanie o jego interpretacji koncertowej to już nie pisanie o utworze...? Dziwna interpretacja tematu ale OK. Studyjna wersja HLove wyrywa z kapci a studyjna wersja In Chains usypia, zapowiada nudę wiejącą z tego albumu i pierwsze oczarowanie nią mija tak szybko jak i piekno płynące z SOTU. Pasuje Ci teraz? Happy?

Jeśli rozmawiamy o utworze muzycznym to rozmawiamy o tym co słyszymy, nie wiem co ma do tego fakt, że "scena była rozświetlona na fioletowo".
Podobnie, rozmawiając na temat jakiegoś kawałka, nie biorę pod uwagę teledysku kiedy oceniam jego walory dzwiekowe.
To są wyraźne podziały. Jest utwór na płycie, jest teledysk i jest wykonanie na żywo razem z jego walorami wizualnymi lub ich brakiem.
To temat o SOFAD więc gadamy o płycie, temat o Devotional Tour jest gdzieś indziej. Dziwna interpretacja tematu?

Teraz czekam na wypowiedź Shodana, którego Higher Love usypia a In Chains wyrywa z kapci. Ciekawe jak dojdziecie do porozumienia.

A to nie Ty pisałeś ostatnio, że jakaś tam piosenka zyskała koncertowo dla Ciebie w odróżnieniu do jej studyjnej wersji??? Więc chyba jednak aspekt interpretacji i podania utworu tez ma znaczenie bo to nadal ten sam utwór, ale zaraz znajdziesz jakieś super wytłumaczenie tego, że jednak nie...

Pokaż gdzie pisałem, że wizualne aspekty numeru granego na żywo zmieniły moje podejście do niego. Bo mówię tu tylko o wizualnych aspektach, przytoczonych przez Ciebie świateł i kurtyn. Muzycznie to jest praktycznie to samo co na płycie.

To chyba akurat ja pisałem ostatnio, że dzięki świetnej koncertowej wersji Halo zwróciłem należytą uwagę na ten numer.
Nie przeczę przecież. Ja wyraziłem tylko moje osobiste zdanie, że HL mnie nudzi.
A na In Chains naprawdę jednak nie ma co tak narzekać. Utwór ten z góry jest chyba lekceważony, bo pochodzi z SOTU.

A już samo to, że coś pochodzi z SOTU i jest lekceważone nie świadczy o tej płycie dobitnie?!

No ale mówimy o pojedynczym utworze. Nawet na złej płycie mogą trafić się fajne utwory.

Przypominam, że nie dla każdego jest to zła płyta.

Ja o złej płycie tylko tak dla przykładu.

Od samego rana dzisiaj miałem przepotężną ochotę na SOFAD. Więc załączyłem i na co drugim utworze miałem dosłownie ciary.
SOFAD to właśnie taka płyta, na którą muszę mieć nastrój. Wtedy jest genialna i nawet IFL nie przeszkadza. A jak nie mam nastroju, to przez całe tygodnie jej nie włączam.
I jeszcze jedno - Get Right With Me jest WIELKIE.

Ja jeszcze nie oddalem glosu w ankiecie, a to dla tego ze nie mam zielonego pojecia co tak naprawde lubie najbardziej z SOFAD. Zaczynam jednak coraz to bardziej sklaniac sie w kierunku One Caress, zwlaszcza po tym jak ostatnio slyszalem to na TOTU. Ogolnie moje podejscie do SOFAD jest zblizone do Shodana. Mysle jednak ze plyta jest ogolnie bardzo dobra, tylko kompletnie inna niz pozostale - baaaardzo rockowa.

A ja ostatnio puściłem sobie SOFAD i wymiekła mi rura kolejny raz. Majstersztyk produkcyjny. Genialnie wyspiewana, doskonałe kompozycje z wyjeban*m w kosmos In Your Room... A potem włączyłem sobie to całe SOTU... Dałem radę do 3 numeru, dalej już nie szło słuchać tego pitolenia. Jednak SOFAD rządzi. To zdecydowanie ich najlepsza, najbardziej dojrzała i najciekawsza płyta.

Jari wypowiada się pozytywnie o DM? No proszę
Osobiście jest to również dla mnie jedna z najciekawszych płyt w ich dorobku, może nawet nie tyle pod względem technicznym, ale jej charakter mnie do niej przyciąga, to mroczna, potężna płyta, agresywna wręcz.

Ja nadal uważam, że płytowe In Your Room to wypadek przy pracy.